Drużyna, które zrezygnowałaby z uczestnictwa w rozgrywkach, zostałaby zdegradowana o dwie klasy rozgrywkowe i przeniesiona na ostatnie miejsce w tabeli (jeśli rozegrała przynajmniej 50% spotkań sezonu; wtedy mecze nierozegrane weryfikowane są jako walkowery 0:3 na niekorzyść drużyny wycofanej) lub jej wyniki byłyby anulowane. Z rozgrywek wyeliminowana byłaby – i również degradowana o dwie klasy rozgrywkowe – drużyna, która nie rozegrałaby z własnej winy trzech spotkań sezonu.
Kolejność w tabeli ustalano według liczby zdobytych punktów. W przypadku uzyskania równej ilości punktów przez dwie drużyny, o zajętym miejscu decydowały: a) liczba zdobytych punktów w spotkaniach bezpośrednich, b) korzystniejsza różnica między zdobytymi i utraconymi bramkami w spotkaniach bezpośrednich, c) przy uwzględnieniu reguły UEFA, że bramki strzelone na wyjeździe liczone są podwójnie, korzystniejsza różnica między zdobytymi i utraconymi bramkami w spotkaniach bezpośrednich, d) korzystniejsza różnica bramek we wszystkich spotkaniach z całego cyklu rozgrywek, e) większa liczba bramek zdobytych we wszystkich spotkaniach z całego cyklu. W przypadku, gdyby dwoma zespołami o jednakowej liczbie punktów były zespoły, których kolejność decyduje o awansie lub spadku, stosowano wyłącznie zasady określone w punktach a, b i c, a jeżeli one nie