Borys Wasyliowycz Łewycki (; ur. 19 maja 1915 w Wiedniu, zm. 28 października 1984 w Monachium) – ukraiński publicysta, politolog i polityk.
Życiorys Był synem Wasyla Łewyćkiego, pedagoga i nauczyciela gimnazjalnego. Działalność polityczną rozpoczął we Lwowie, w czasach studenckich. W latach 1936–1939 był redaktorem naczelnym pisma „Nowe Seło” we Lwowie, wydawanego przez Ukraiński Związek Chłopski. W 1939 ukończył studia na wydziale humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 30. wstąpił do Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, następnie po rozłamie OUN był w latach 1940–1942 członkiem OUN-B, bliskim współpracownikiem Iwana Mitryngi.
W 1942 odszedł z OUN-B razem z I. Mitryngą. Był razem z nim jednym z założycieli i członkiem komitetu Centralnego Ukraińskiej Partii Narodowo-Demokratycznej (UNDP). Po śmierci I. Mitryngi w 1943 wyjechał do Warszawy, następnie przez Pragę udał się do Monachium, gdzie zamieszkał pod koniec II wojny światowej i pozostał do końca życia.