stoicyzm, sceptycyzm i świadomość nieszczęśliwa”. To właśnie w dziale Samowiedza zawarta jest słynna heglowska konstrukcja dialektyki pana i niewolnika. Rozum – składa się z następujących 3 rozdziałów: „Rozum obserwujący”, „Urzeczywistnianie się rozumowej samowiedzy przez nią samą” i „Indywidualność, która dla siebie samej jest realna sama w sobie i dla siebie”. Duch – składa się z następujących 3 rozdziałów: „Duch prawdziwy. Etyczność”, „Duch, który wyobcował się od siebie, kultura” i „Duch pewny samego siebie. Moralność”. Religia – składa się z następujących 3 rozdziałów: „Religia naturalna”, „Religia sztuki” i „Religia jawna”. Wiedza absolutna – przynosi rozważania podzielone na trzy części: „Prosta treść jaźni świadomej siebie jako bytu”, „Nauka jako pojmowanie siebie samej przez jaźń” i „Duch jako pojęcie w swym powrocie do bezpośredniości istniejącej”.
Polskie tłumaczenia
Zobacz też Dialektyka pana i niewolnika
Przypisy
Bibliografia 444, s.: err. ; 23 cm.
Kategoria:Literatura filozoficzna w języku niemieckim Kategoria:Literatura filozoficzna XIX wieku Kategoria:Literatura z zakresu filozofii społecznej i politycznej Kategoria:Utwory literackie z 1807 Kategoria:Georg Wilhelm Friedrich Hegel