Kurt Stawizki (ur. 12 listopada 1900 w Kilonii, zm. 20 września 1959 w Bad Godesberg) – policjant niemiecki (Gestapo) (jako niem. Kriminalrat), SS-Sturmbannführer współodpowiedzialny m.in. za mord profesorów lwowskich (4 lipca 1941), deportacje Żydów lwowskich do obozu zagłady w Bełżcu (1942) i egzekucje niemieckich uczestników zamachu na Hitlera 20 lipca 1944.
Od 1932 w NSDAP i SS. Od 1933 w Gestapo (1935–1939 w Opolu, od rozpoczęcia okupacji niemieckiej ziem polskich w urzędzie Sicherheitspolizei i Sicherheitsdienst w Krakowie). Od października 1939 dowódca Grenzpolizei-Kommissariat w Sanoku, po Ludwigu Hahnie. W 1941 członek Einsatzgruppe zur besonderen Verwendung zorganizowanej i dowodzonej przez dowódcę Sicherheitspolizei i Sicherheitsdienst na Generalne Gubernatorstwo (niem. Befehlshaber der Sicherheitspolizei und des SD) SS-Brigadeführera Eberharda Schöngartha.