Sądzeni byli za rysunek i artykuł pod tytułem „Dwaj ludowcy u prezydenta RP”, uwłaczające jakoby Piłsudskiemu i Mościckiemu. Sąd skazał obu oskarżonych. Redaktora na 18 miesięcy więzienia, zaś rysownika na 8 miesięcy. Za okoliczność ich obciążającą uznano fakt, iż czyn miał miejsce w rocznicę objęcia stanowiska przez prezydenta Ignacego Mościckiego.
Innym przykładem zastosowania tej ustawy jest sprawa Józefa Mrukwy ze wsi Studzionki koło Pszczyny. W marcu 1939 opowiedział on dowcip o polityku, a także żartobliwie porównał polski i niemiecki potencjał militarny. Akt oskarżenia wniesiony 1 maja 1939 do Sądu Okręgowego w Katowicach zarzucał mu uwłaczanie czci Józefa Piłsudskiego oraz rozpowszechnianie fałszywych wiadomości, mogących osłabić ducha obronnego społeczeństwa. Wybuch wojny uniemożliwił wydanie wyrokuUrbanek, op. cit., przytacza ten przykład za artykułem Tadeusza Dyniewskiego Jak uwłaczano czci Józefa Piłsudskiego zamieszczonym w tygodniku „Tak i Nie”..
Dalsze losy ustawy W związku z szybkim wybuchem II wojny światowej, rzeczywisty okres stosowania omawianej ustawy był krótki.