już w okresie studiów w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie w latach 1887–1888 był pod silnym wpływem nowoczesnych prądów artystycznych, w tym nurtu młodopolskiego oraz pleneryzmu i impresjonizmu (za pośrednictwem Józefa Pankiewicza i jego Targu na kwiaty przed kościołem la Madeleine). Targ … został wystawiony w „Zachęcie” w 1890; po tej wystawie Rapacki wykonał kilka płócien . Wpływy impresjonistyczne widoczne są np. w obrazach Autoportret w ogrodzie (1924) czy Malarz Kazimierz Lasocki na tle jesiennego pejzażu (1914).
Najwięcej jednak prac Rapackiego to pejzaże, dokumentujące głównie pejzaż mazowiecki, utrzymane w charakterystycznej konwencji opartej na przedstawianiu iluzjonistycznej, rozległej przestrzeni; czasem urozmaiconej pojedynczym akcentem (Pejzaż zimowy, 1908). Często przedstawiał mgłę, powierzchnię zbiorników wodnych, zarośla, światło słoneczne rozświetlające chmury.
Portrety thumb|150px|Portret kobiecy Portret w twórczości Rapackiego odgrywał drugorzędną rolę. Większość osób portretowanych to rodzina malarza, ojciec i siostry. Nawiązując do konwencji portretu sarmackiego, artysta m. in. sportretował ojca przedstawiając go jako Karola Radziwiłła „Panie Kochanku”.