Eliasz Wapiński (ur. 1691 w Wapiennym, zm. 1777 w Jarosławiu) – bogaty kupiec, wójt i burmistrz Jarosławia.
Życiorys Urodził się 17 października 1691 roku w Wapiennym koło Gorlic. W Jarosławiu osiadł za sprawą ożenku z Pelagią z Onyszkiewiczów. Trudnił się kupiectwem. Handlował m.in. zbożem i winem. Jego interesy sięgały rozległe tereny Rzeczypospolitej, w tym sięgały do Gdańska. W 1755 roku okupił od wojewody mścisławskiego Ignacego Sapiehy położony na brzegu Sanu spichlerz wraz ze zgromadzonym w nim zbożem oraz dwie szkuty za 13 tys. Złp. W połowie XVIII wieku należały do niego kamienice położone w najdogodniejszych punktach miasta np. rynkowa Kamienica Rydzikowska. W 1743 roku użytkował też kamienicę Teynerowską, z której płacił czynsz na rzecz kapituły kolegiaty jarosławskiej. Wspólnie ze szwagrem Aleksandrem Onyszkiewiczem był właścicielem kamienicy zwanej Lazurowiczowską, na której ciążył czynsz, który należało płacić bractwu Różańca Świętego. Drugim jego domem była kamienica Szultzowska. Ponadto w jego posiadaniu znajdował się folwark na Podzamczu oraz ogród, czyli blich na Zwierzyńcu. Pełnił też funkcję urzędnicze. Rajca rady miejskiej w latach 1743–1755, 1768–1763 oraz burmistrz Jarosławia w latach 1758–1763. W latach 1743–1755 był syndykiem, czyli urzędnikiem zarządzającym majątkiem miasta (wiceburmistrz ds.