Zawody te wykonywał do końca życia. Niekiedy słowa zapisywał ołówkiem ciesielskim na deskach, po czym przepisywał je na papier.
26 grudnia 1883 ożenił się z Wilhelminą Karaś (zm. 1937) z Ogródka k. Ełku, gdzie wybudował dom i osiadł na stałe.
Od siedemnastego roku życia pisał wiersze w języku polskim. Debiutował w 1884 w ostródzkim „Mazurze” (nr 35), „tygodniku chrześcijańskim dla polskich ludzi” redagowanym przez Jana Karola Sembrzyckiego, rymowaną odpowiedzią na zagadkę redaktora. Następny utwór pt. „Skutki jarmarku”, opublikował w pierwszym numerze „Mazura Wschodniopruskiego” (1885). W 1886 ogłosił korespondencję w „Nowinach Śląskich”. W kolejnych latach jego wiersze ukazywały się w „Mazurze”, „Gazecie Ludowej” (Ełk), „Mazurskim Przyjacielu Ludu”, „Przyjacielu Rodziny”. W latach 1897–1902 współpracował z „Gazetą Ludową”. To tam publikował pieśni religijne, artykuły, korespondencje oraz wiersze okolicznościowe np. na cześć Wilhelma I i Wilhelma II. Od 1905 współpracował z „Gońcem Mazurskim”, „Mazurem”, a także rzadziej z królewieckim „Pruskim Przyjacielem Ludu” i „Kalendarzem Królewsko-Pruskim Ewangelickim”.