ból, który ogranicza się do drobnego miejsca na głowie); podział ten był jednym z pierwszych wyczerpujących i naukowych opisów i wywarł duży wpływ na badania migreny przez około 75 lat.
Erasmus Darwin (1731–1802) zaproponował konstrukcję gigantycznej wirówki, w której umieszczałoby się pacjenta chorego na migrenę co powodowałoby odpływ krwi z mózgu. Było to zgodne z naczyniową hipotezą zaproponowaną przez Thomasa Willisa (1621–1675), który uważał, że migrena jest powodowana za dużą ilością krwi w mózgu. Doświadczenie to przeprowadził dopiero w 1940 roku Harold Wolff (1898–1962) – pacjent stracił świadomość w czasie eksperymentu.
thumb|250px|Iluzje fortyfikacyjne według H. Airyego (1838–1903) obserwowane w migrenach z aurą.
Badania migreny w XIX wieku Badacze późniejsi powtarzali przez długi czas to, co opisał Tissot. Dopiero w drugiej połowie XIX stulecia nauka o bólach głowy uległa znaczniejszym przeobrażeniom, dzięki pracom o migrenie wzrokowej i oczoporaźnej. Wtedy ogłoszone zostały pierwsze monografie o migrenie, przede wszystkim praca Edwarda Liveinga (1873)E. Liveing, On megrim, sick-headache and some allied disorders, a contribution to the pathology of nerve-storms, London, J.