Wędrówki Childe Harolda (ang. Childe Harold’s Pilgrimage) – poemat dygresyjny autorstwa George’a Gordona Byrona, powstały w okresie literackiego romantyzmu w latach 1809–1818. Autor stworzył w nim charakterystyczny typ bohatera bajronicznego, którym jest tytułowy HaroldChilde (od staroang. ċild) to dawne określenie dziecka (potomka) pochodzącego z dobrej rodziny – odpowiednik „panicza”; w rodzinach szlacheckich (arystokratycznych) używano go jako dodatku do nazwiska w przypadku najstarszego syna przejmującego tytuł po ojcu («Childe» w The Nuttall Encyclopædia. London-New York: Frederick Warne, 1907). Por. Childe Roland z poematu Roberta Browninga (Childe Roland to the Dark Tower Came)..
Na język polski poemat przekładali Michał Budzyński (1857), Jan Kasprowicz (1895) i Aleksander Krajewski (1896).
Forma Utwór napisano przy użyciu strofy spenserowskiej, czyli zwrotki dziewięciowersowej rymowanej ababbcbcc. Tym samym Byron reaktywował dawną, nieco już zapomnianą formę. Za jego przykładem zaczęli ją stosować inni angielscy poeci romantyczniWiktor Jarosław Darasz: Mały przewodnik po wierszu polskim. Kraków 2003, s. 152..