Piotr Hubert Matywiecki (ur. 5 czerwca 1943 w Warszawie) – polski poeta, krytyk literacki, eseista, z zawodu bibliotekarz.
Życiorys Syn poety i prawnika Anastazego Matywieckiego. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Był pracownikiem Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie. Na początku lat 80. dołączył do zakładowej „Solidarności”, w stanie wojennym współtworzył opozycyjny „Biuletyn Solidarności UW”. Współredagował również wydawane poza cenzurą pismo „Wezwanie”. Współpracował z pismami „Więź”, „Twórczość”, „Powściągliwość i Praca”, a od 1990 z Polskim Radiem. W 1989 został członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Sześciokrotnie nominowany do Nagrody Literackiej Nike (Ta chmura powraca w 2006 – finał nagrody, Twarz Tuwima w 2008 – finał nagrody, Powietrze i czerń w 2010, Którędy na zawsze w 2016 – finał nagrody, Stary gmach w 2017, Do czasu w 2019). Wyróżniony Nagrodą Polskiego PEN Clubu im. Ksawerego Pruszyńskiego (1994), Nagrodą Literacką Gdynia w kategorii eseistyka za Twarz Tuwima (2008), nagrodą „Kamień” przyznawaną podczas Miasta Poezji (2011), Nagrodą Jana Karskiego i Poli Nireńskiej (2014), Nagrodą Literacką m.st. Warszawy w kategorii poezja za Którędy na zawsze (2016), Nagrodą Polskiego PEN Clubu im. Jana Parandowskiego (2019).