Korpusy zmechanizowane Armii Czerwonej (ros. Механизированный корпус) – wyższe związki taktyczne wojsk zmechanizowanych Armii Czerwonej.
Korpusy zmechanizowane przed II wojną światową Skład Decyzją Rewolucyjnej Rady Wojskowej ZSRR z 11 marca 1932 roku rozpoczęto organizowanie korpusów zmechanizowanych w składzie: 2 – 3 brygady zmechanizowane, każda o składzie: 3 bataliony czołgów po 31 czołgów; dywizjon artylerii zmotoryzowanej, kompania rozpoznawcza, kompania łączności służby i tyły brygady brygada piechoty zmechanizowanej: 3 bataliony piechoty zmotoryzowanej, dywizjon artylerii zmotoryzowanej, kompania rozpoznawcza, kompania łączności, batalion techniczny, tyły brygady.
W 1937 roku korpus zmechanizowany posiadał: 298 czołgów, 49 samochodów pancernych, 10 motocykli z rkm, 6 haubic 122 mm, 9 – 21 armat 76,2 mm, 244 działa 45 mm (włącznie z czołgowymi), 36 ckm, 402 rkm 10 samolotów łącznikowychValerij P. Panow, Jacek Solarz – Czołgi sowieckie 1939 – 1945. Wydawnictwo Militaria. Warszawa 1996 s. 23.. W 1938 roku istniejące korpusy zmechanizowane zostały przeorganizowane w korpusy czołgów o numerach: 5, 7, 11 i 57.