Podczas I wojny światowej kierował sekretariatem międzynarodowej młodzieżówki w Bernie, gdzie poznał Włodzimierza Lenina. W 1914 r. spotkał się także z Trockim i Karolem Radkiem. Jako przedstawiciel młodzieżówki brał udział w międzynarodowej konferencji w Kienthal (24–26 kwietnia 1916), w której uczestniczyli nastawieni krytycznie do wojny przedstawiciele partii socjaldemokratycznych. W 1917 r. został aresztowany za udział w demonstracji i spędził pięć miesięcy w więzieniu. W maju 1918 został ponownie aresztowany. W listopadzie 1918 został wydalony ze Szwajcarii jako „niechciany obcokrajowiec” (niem. missliebiger Ausländer) i „sympatyk rewolucji październikowej” (niem. Anhänger der Oktoberrevolution). W Stuttgarcie przyłączył się do organizacji Związku Spartakusa (niem. Spartakusbund). W 1919 r. został wybrany na przewodniczącego młodzieżówki międzynarodówki komunistycznej. Wiele podróżował, m.in. do Austrii, Szwecji i Danii, gdzie nawiązywał kontakty z tamtejszymi komunistami. W 1920 r. na zaproszenie Radka brał udział w kongresie Kominternu w Moskwie. W 1921 r. powtórnie pojechał do Moskwy na trzeci kongres Kominternu.