František Moravec (ur. 23 lipca 1895 w Čáslaviu, zm. 26 lipca 1966 w Waszyngtonie) – czechosłowacki oficer, szef czechosłowackiego wywiadu wojskowego w czasie II wojny światowej.
Życiorys Studiował na czeskim Uniwersytecie Karola, gdzie był studentem Tomáša Masaryka. Wcielony do armii austro-węgierskiej walczył na froncie galicyjskim I wojny światowej. W 1916 oddał się wraz z całym batalionem do niewoli rosyjskiej. Przetrzymywany w oficerskim obozie jenieckim w Carycynie. W 1916 zmienił front, wstępując do organizowanego w Odessie Legionu Serbskiego. Walczył w Dobrudży, gdzie został ranny. Przeszedł do formowanych oddziałów czechosłowackich. Po rewolucji lutowej ewakuowany przez Archangielsk do Wlk. Brytanii a potem do Francji w pierwszej grupie Legionu Czechosłowackiego walczył pod Verdun, następnie na froncie bałkańskim koło Salonik, a w 1918 na froncie włoskim (m.in. bitwie nad Piawą). Po repatriacji Legionu walczył przeciwko Węgierskiej Republice Rad.