W czasie Potopu szwedzkiego w kwietniu 1657 roku miasto i kościoły zostały splądrowane i obrabowane przez wojska węgierskie Jerzego II Rakoczego. W tym samym roku ludność miasta ucierpiała także w wyniku morowego powietrza. Zniszczenia mogły nie być duże, ponieważ już w 1662 roku w Opatowie odnotowano 900 chrześcijan płacących pogłówne i 266 Żydów.
XVIII wiek W 1702 roku klasztor bernardynów obrabowały wojska szwedzkie Karola XII. W latach 1753-1790 właścicielami Opatowa byli Antoni Lubomirski i jego żona Zofia z Krasińskich.
W 1760 r. król August III Sas mianował Pejsaka Chaimowicza mieszkańca Opatowa, królewskim syndykiem do spraw żydowskich i jednym z faktorów warszawskiego dworu. W 1768 roku wojska rosyjskie generała Podgoryczanina okradły wszystkie sklepy w OpatowieRadosław Kubicki, Wojska i działania wojenne w okolicy Opatowa od konfederacji barskiej do wojen napoleońskich, Rocznik Oddziału PTH w Skarżysku-Kamiennej, Z dziejów regionu i miasta, R. 1/2010, s. 49-73.
W latach 60-90. XVIII wieku mieszkańcy miasta byli obciążani licznymi kontyngentami na rzecz wojsk rosyjskich oraz konfederatów barskich. Po wycofaniu się Rosjan, w latach 1784–1785 w Opatowie koszarował regiment gwardii konnej koronnej.