Jerzy Zaruba (ur. 17 lipca 1891 w Radomiu, zm. 12 stycznia 1971 w Warszawie) – polski malarz, karykaturzysta i scenograf.
Życiorys Urodził się w rodzinie Bernarda, dyrygenta orkiestry, i Bronisławy Zarubów. Dzieciństwo spędził w Kijowie. Tam uczęszczał do I Gimnazjum, wstąpił do Korporacji Uczniów Polaków. Następnie został przeniesiony do Kijowskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Uczył się na kursach architektury. Po zdaniu matury, od roku 1910 studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych u Stanisława Lentza, od roku 1913 w École des Beaux-Arts i Académie de la Grande Chaumiere w Paryżu.
Podczas I wojny światowej służył w oddziałach pomocniczych na terenach dzisiejszej Rumunii i Mołdawii. W 1917 roku został członkiem założonego w Krakowie awangardowego ugrupowania Ekspresjoniści Polscy (przemianowanego w 1919 na Formiści), z którym wystawiał w Warszawie w latach 1921, 1922, 1927 oraz w Paryżu w 1922. Na początku lat 20. XX wieku pracował jako urzędnik. Od 1921 roku współpracował z pismem „Formiści”. Był współzałożycielem Koła Artystów Grafików Reklamowych. Jako karykaturzysta debiutował w 1920 roku w „Marchołcie”. W okresie dwudziestolecia międzywojennego współpracował jako karykaturzysta z wieloma czasopismami satyrycznymi i literackimi, m.in.