Esen Buka (? - zm. ok. 1320) – chan z rodu Czagataidów, panujący od roku 1309 aż do śmierci.
Przed objęciem władzy Był synem Duwy (ok. 1282 - 1307). W roku 1305 został wysłany przez swojego ojca aby objąć władzę nad ułusem należącym niegdyś do jego brata, Kutluka Kuczy, obejmującym w przybliżeniu tereny dzisiejszego Afganistanu i wschodniego Iranu. Ponieważ jednocześnie Duwa rozpoczął wojnę z Czeperem (1303 - 1306), Esen Buka musiał walczyć z jego bratem, Sarbanem, który od kilkunastu lat reprezentował interesy potomków Ugedeja (1229 - 1241) na tych terytoriach. W roku 1306 Sarban uciekł jednak do Chorasanu, pod protekcję ilchana Oldżajtu (1304 - 1316). Czeper został pokonany w roku 1306, i marionetkowym chanem rządzącym okrojonym ułusem Ugedeja pod protektoratem Duwy został jego młodszy brat, Jangiczar. Duwa zmarł jednak w następnym roku i jego następca został jego syn, Könczek (1307-1308). Ten zmarł w roku 1308 i kolejnym chanem został Taliku (1308-1309), pochodzący z innej linii niż Duwa, który podjął wrogie działania przeciwko jego synom. To wkrótce doprowadziło do rebelii, i Taliku został pokonany przez młodszego brata Esena Buki, Kebeka (ok. 1320 - 1327). Zamieszanie związane z sukcesją po Duwie wykorzystał Czeper, który wraz ze swoimi braćmi podjął próbę odzyskania dawnej pozycji.