W 1997 bez powodzenia ubiegał się o stanowisko przewodniczącego ludowców (pokonał go Franco Marini), dwa lata później stanął na czele PPI. W 2001 wprowadził to ugrupowanie do koalicji Margherita, skupiającej centrowe ugrupowania współpracujące z postkomunistami z Demokratów Lewicy i innymi partiami centrolewicy w ramach Drzewa Oliwnego. W tym samym roku powrócił do Izby Deputowanych (XIV kadencji), mandat poselski utrzymywał także po wyborach w 2006 i 2008 do parlamentu XV i XVI kadencji (do 2013). W 2002 był wśród inicjatorów przekształcenia Margherity w jednolitą formację, od 2007 należy do współtworzonej przez to ugrupowanie Partii Demokratycznej.
W 2002 stawiano mu zarzuty korupcyjne za działania z początku lat 90., jednak postępowanie w tym zakresie zostało umorzone wobec przedawnienia. W latach 2006–2008 był wiceprzewodniczącym Izby Deputowanych. Na pierwszym posiedzeniu XVI kadencji w dniu 29 kwietnia 2008 pełnił obowiązki przewodniczącego do czasu wyboru Gianfranca Finiego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Politycy Włoskiej Partii Ludowej Kategoria:Politycy Partii Demokratycznej (Włochy) Kategoria:Politycy Margherity Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Ludzie urodzeni w Reggio nell’Emilia Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego IV kadencji