Architektura Obecna późnobarokowa świątynia została zbudowana w latach 1781–1789 wg projektu Józefa Karsznickiego w miejscu dwóch wcześniejszych kościołów. W 1914 roku Austriacy zburzyli wieżę, którą zrekonstruowano w 2014 roku. W niszach znajdują się rzeźby z XVII wieku, pochodzące prawdopodobnie z wcześniejszego kościoła. Wnętrze kościoła ma charakter klasycystyczny: ołtarz główny w stylu klasycystycznym z obrazem św. Trójcy pędzla Franciszka Smuglewicza (1745–1807) obrazy Franciszka Smuglewicza (św. Józefa, św. Emeryka, św. Scholastyka ze św. Benedyktem) płyta nagrobna sekretarza królewskiego i opata Michała Maliszewskiego portal z marmuru stalle z zakrystia ze sklepieniem kolebkowo-krzyżowym i polichromią ze scenami z życia św. Benedykta; meble w niej są intarsjowane i zostały ufundowane przez opata Karskiego w 1777 roku wieża – zbudowana z piaskowca, pierwsze wysokości pochodzi z okresu budowy kościoła, w 1914 roku miedziane poszycie wieży zostało skradzione przez wycofujące się wojska austriackie, a sama wieża – z uwagi na jej znaczenie jako punkt obserwacyjny – wysadzona przez nie w powietrze; w latach 2013–2014 zniszczone 13 m wieży odbudowano, 15 lipca 2015 trzydziestometrową metrową wieżę przykryto piętnastometrowym hełmem przez co jej wysokość osiągnęła ;