Parker przetrwał na stanowisku premiera niespełna rok, po czym – we wrześniu 1857 – władza powróciła w ręce Cowpera. Jego drugi gabinet odznaczał się dużą rotacją kadr – choć stanowisk do obsadzenia było tylko siedem, w ciągu dwóch lat urzędowania przewinęło się przez niego aż 13 osób. Cowperowi nie udało się przeforsować zmian dotyczących gospodarki ziemskiej (mających zwiększyć obciążenia spoczywające na wielkich posiadaczach gruntów), ale przeprowadził ważną reformę prawa wyborczego. Zwiększono liczbę okręgów wyborczych i zniesiono cenzus majątkowy, umożliwiając głosowanie wszystkim dorosłym mężczyznom. Wprowadzono także zasadę tajności głosowania. Rząd Cowpera przeprowadził także przez parlament reformę sądownictwa, tworzącą sądy okręgowe, i ograniczył finansowanie wydarzeń o charakterze religijnym ze środków państwowych. Podał swój gabinet do dymisji w 1859, po przegranym głosowaniu w sprawie jednej z ustaw ze sfery edukacji. Dzień później zrezygnował z zasiadania w parlamencie. Parę miesięcy później powrócił do niego, lecz nie jako członek wybieralnej izby niższej, tylko pochodzącej z nominacji izby wyższej.