Z czasem do tej struktury zaliczono także placmajorów. thumb|200px|Generał lejtnant w 1775 thumb|200px|Generał major w 1775 thumb|200px|Generał adiutant w mundurze cudzoziemskim w 1775 thumb|200px|Generał adiutant w mundurze polskim w 1775 thumb|200px|Adiutant przyboczny w 1775 thumb|200px|Oficer sztabu generalnego w 1775 Sejm w roku 1776 określił listę stanowisk sztabu generalnego koronnego. Byli to: hetman wielki koronny hetman polny koronny pisarz polny koronny generał artylerii koronnej dwóch generałów inspektorów strażnik polny koronny oboźny polny koronny dwóch generałów lejtnantów dwóch generałów majorów czterech adiutantów hetmańskich dwóch buńczucznych hetmańskich komendant Kamieńca Podolskiego oficjaliści Departamentu Wojskowego: pisarz regent pułkownik od kart geograficznych audytor adiutant instygator Obsada sztabu generalnego wojsk koronnych uległa zmianom. W 1780 wymienia tylko 2 adiutantów hetmańskich i adiutanta generała artylerii. W etacie z 1785 pojawiły się funkcje placmajora i archiwisty