Antoni Kuryłłowicz (ur. 1876 w Wierchdubie-Moroziku, zm. 18 czerwca 1954 w Grodnie) – polski ksiądz rzymskokatolicki i działacz społeczny związany z Grodnem.
Życiorys Urodził się w roku 1876 w Wierchdubie-Moroziku (lit. Dubas)Metryk chrztów z kościoła Rotnicy, rok 1876, wpis 105 . W 1896 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Wilnie. Po czterech latach nauki otrzymał święcenia kapłańskie. Rozpoczął posługę jako wikariusz parafii św. Rafała w Śnipiszkach. Po śmierci proboszcza pełnił tę funkcję. W 1906 decyzją biskupa został skierowany na studia z zakresu teologii i filozofii do Institut Catholique w Paryżu. Po obronie pracy pt. „Prawo narodów podczas wojny z punktu widzenia moralnego” otrzymał tytuł doktora filozofii scholastycznej. W 1909 został proboszczem w Starych Trokach k. Wilna, a w marcu 1910 proboszczem parafii pobernardyńskiej (Znalezienia Krzyża Świętego) w Grodnie. Równocześnie pełnił funkcję prefekta w grodzieńskich szkołach średnich.
W okresie okupacji niemieckiej kierował sekcją dobroczynną Komitetu Obywatelskiego (1915–1919). Zasiadał w zarządzie okręgowym Polskiej Macierzy SzkolnejWalny zjazd Polskiej Macierzy Szkolnej w Warszawie 14 czerwca 1936 r. z udziałem ks. Kanonika Antoniego Kuryłłowicza.