Erich Brandenberger (ur. 15 lipca 1892 w Augsburgu, zm. 21 czerwca 1955 w Bonn) – niemiecki generał, uczestnik ataku na Związek Radziecki i ofensywy w Ardenach.
Życiorys Urodził się w rodzinie szklarza Józefa Brandenbergera. W czasie I wojny światowej służył w 27 Dywizji piechoty, osiągając stopień porucznika. Następnie od 1923 kontynuował służbę w Reichswerze. Po dojściu Hitlera do władzy w 1933 był oficerem sztabowym jednostek okręgu Hessen-Darmstadt (major). Na początku II wojny światowej pełnił funkcję szefa sztabu XXIII Korpusu Armijnego.
Od 21 lutego 1941 roku dowodził 8 Dywizją Pancerną z którą uczestniczył w ataku na Związek Radziecki. Następnie dowodził XVII Korpusem Armijnym i XXIX Korpusem Armijnym. W listopadzie 1943 otrzymał nominację na generała wojsk pancernych. Za udział w walkach w 1944 otrzymał Krzyż Rycerski Żelaznego Krzyża wraz z Liśćmi Dębu. W grudniu podczas niemieckiej ofensywy w Ardenach dowodził 7 Armią, chroniącą lewe skrzydło nacierających sił pancernych. W marcu 1945 roku został odwołany ze stanowiska dowódcy 7 Armii pod zarzutem defetyzmu, jednak pod koniec wojny powierzono mu dowództwo 19 Armii.