thumb|Bernard Singer thumb|Sejm w okresie przesilenia gabinetowego w 1929 roku, Koło Żydowskie. Leon Reich (z lewej) i Bernard Singer Bernard Singer, ps. „Regnis”, „Meszorer” (ur. 16 czerwca 1893, zm. 30 czerwca 1966 w Londynie) – dziennikarz i publicysta.
Życiorys Dzieciństwo spędził w dzielnicy żydowskiej w Warszawie – wspomnienia z tego okresu zawarł w książce Moje Nalewki. Studiował polonistykę i historię w Wolnej Wszechnicy Polskiej. Jako dziennikarz debiutował w 1915 roku na łamach „Lodzier Folksblat”. Był jednym z inicjatorów ruchu fołkistów w Polsce, kandydował do Sejmu Ustawodawczego z ramienia Żydowskiego Stronnictwa Ludowego w Łodzi, jednak mandatu nie uzyskał. Od tego momentu zarzucił karierę działacza politycznego i zajął się wyłącznie pracą dziennikarską.
Publikował w prasie żydowskiej w języku polskim, jidysz i hebrajskim. Współpracował z „Hajnt”, krakowskim „Nowym Dziennikiem”, „Unzer Ekspres”, „Wilner Tog”, „Literarisze Bleter”. W roku 1925 rozpoczął wieloletnią współpracę z polskojęzycznym „Naszym Przeglądem” i odtąd znany był przede wszystkim jako stały felietonista i korespondent tej gazety. Wybór jego felietonów parlamentarnych ukazał się już po wojnie w zbiorze Od Witosa do Sławka. Jako reporter podróżował między innymi do ZSRR.