Procedury techniczne Przez większość swojej historii Cryonics Institute dokonywał perfuzji pacjentów krioprotektantem na bazie glicerolu. W 2000 roku zatrudniono kriobiologa, Jurija Piczugina, Ph.D., który przeprowadził badania na fragmentach hipokampu (Hippocampal Slice Cryopreservation Project – HSCP). Projekt HSCP miał na celu witryfikację fragmentów hipokampu w mózgu szczurów poprzez ochłodzenie do –130 °C, ponowne ogrzanie i sprawdzenie ich żywotności. Rezultaty opublikowano w kwietniowym numerze czasopisma Cryobiology (Kriobiologia) z 2006.
Dr Piczugin wynalazł w Cryonics Institute substancję do witryfikacji doskonalszą niż glicerol pod względem zapobiegania tworzeniu się lodu. Środka tego po raz pierwszy użyto w 2004 i na początku 2005 roku przy krioprezerwacji dwóch psów należących do członków Instytutu. Pierwszemu człowiekowi zaaplikowano substancję witryfikującą w lecie 2005 roku. Zastosowano wówczas nową procedurę polegającą na witryfikowaniu głowy połączonej z ciałem, które zostało zamrożone bez żadnych krioprotektantów. W lutym 2007 roku Cryonics Institute zaprzestał starań o opatentowanie swej mieszanki witryfikującej i ujawnił jej skład, aby zapobiec sytuacji, że ktoś inny zabroniłby jej używania w CI.