thumb|240px|Grób hodowcy koni Ludwika Grabowskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Ludwik Grabowski (ur. 1821 w Zawadach, zm. 2 września 1903 w Warszawie) – polski hodowca koni.
Życiorys Syn Feliksa i Ludwiki z Lalewiczów. Ludwik Grabowski wywodził się z szeroko obecnej na Mazowszu rodziny szlacheckiej Grabowskich herbu Pobóghttp://www.genealogia.okiem.pl/grabowski.htm. Zamiłowania do hodowli koni odziedziczył po swoim ojcu Feliksie, a realizacje jego życiowej pasji umożliwił mu ślub z zamożną córką właściciela dóbr Serniki w Guberni Lubelskiej – Zofią Popławską. Kształcił się we Francji i uczęszczał do College de France, tam także zainteresował się końmi francuskimi. Pierwsze zaczątki jego stada powstały w latach czterdziestych i pięćdziesiątych XIX wieku w majątku Łęczna w lubelskim. Ludwik Grabowski dążył do wytworzenia doskonałego konia, mogącego nie tylko wyróżniać się na torze, ale posiadającego praktyczną wartość przez swoją prawidłową, piękna budowę. Ludwik Grabowski wyhodował wiele koni imponujących wzrostem, kościstością i budową. Do najwybitniejszych należały: Foscari, Ernani, Odetta, Fine Mouche, Gracyan, Gaston Phoebus, Krakus, Pan Grabowski, Chamberry, Sezam, Bravo le Sancy. Sernicka hodowla L.