Pieski świat () – pierwszy film dokumentalny typu mondo w historii, mający swoją włoską premierę 30 marca 1962 roku. Mimo że zaliczany do tego podgatunku, diametralnie różni się od późniejszych produkcji tego typu.
Fabuła Pieski świat jest pierwszym filmem dokumentalnym z powojennego nurtu mondo, czyli kina eksploatacji. Filmy tego nurtu przedstawiają na ekranie prawdziwą śmierć, zarówno zwierząt i ludzi (w Pieskim świecie znajduję się scena ukazująca człowieka ginącego podczas gonitwy w Pampelunie).
Film zawiera także ujęcia ukazujące różnorodne obyczaje ludzkie. Posiada między innymi fragmenty z chińską restauracją, w której klienci mogą wybrać konkretnego psa, a następnie skonsumować go; podwodny cmentarz w Azji czy prymitywne plemiona oddające hołd przelatującym samolotom.
Produkcja Zdjęcia kręcono w następujących lokacjach: Australia (Sydney); Francja (Strasbourg); Hongkong; Japonia (Kobe); Makau; Malezja; Nepal; Niemcy (Hamburg); Papua-Nowa Gwinea (wyspa Kiriwina, Goroka, Port Moresby); Portugalia (Vila Franca de Xira); Singapur; Stany Zjednoczone (Los Angeles, Pasadena, Nowy Jork, Honolulu, atol Bikini na Wyspach Marshalla); Tajwan (Tajpej); Włochy (Rzym, Castellaneta w prowincji Tarent, Cocullo w prowincji L’Aquila, Nocera Terinese w prowincji Catanzaro)