thumb|Grób Franciszka Druckiego-Lubeckiego na cmentarzu Powązkowskim Franciszek Marian Drucki-Lubecki (ur. w Łuninie, zm. w sierpniu lub wrześniu 1944 w Warszawie) – polski ziemianin i działacz społeczny związany z Polesiem, senator II i III kadencji (1928–1935).
Życiorys Syn ks. Edwina Druckiego-Lubeckiego i jego drugiej żony Franciszki z Kaszowskich. Wnuk Hieronima Druckiego-Lubeckiego (brata ministra skarbu Franciszka Ksawerego) i Krystyny z Niemirowiczów-Szczyttów, córki marszałka Józefa Niemirowicza-Szczytta z Kożangródka. Franciszek miał siostrę Jadwigę oraz dwoje przyrodnich braci, Feliksa i Hieronima, z pierwszego małżeństwa ojca z Jadwigą ks. Radziwiłł (córką Konstantego Mikołaja)Adam Boniecki: Herbarz Polski, t. XV, s. 20.Teodor Żychliński: Złota Księga Szlachty Polskiej, Rocznik IV, Poznań 1882, s. 365, 367..
Po ukończeniu Liceum Aleksandryjskiego służył w wojsku (1899–1901), po czym osiadł w rodzinnym Łuninie, gdzie przejął gospodarstwo po ojcu. Pracował również jako sekretarz kancelarii Rady Państwa. Na początku XX wieku działał w rosyjskiej Partii Konstytucyjno-Demokratycznej. W czasie zjazdu partii w kwietniu 1906 poparł wywłaszczenie wielkiej własności ziemskiej.