Li Zongren (ur. 13 sierpnia 1890, zm. 30 stycznia 1969) – chiński wojskowy, militarysta, prezydent Republiki Chińskiej od 1949 do 1950 roku.

Życiorys Urodził się we wsi Xixiang w Guilin w Kuangsi, jako drugi syn nauczyciela Li Beiyinga. W 1910 roku wstąpił do republikańskiej Ligi Związkowej.

Ukończył szkołę wojskową w Guilin. W okresie zamętu po śmierci Yuan Shikaia przyłączył się do militarystów, od 1924 roku był dowódcą kliki Guangxi. Od 1923 należał do Kuomintangu i walczył po jego stronie w czasie ekspedycji północnej.

Po rozłamie w Kuomintangu w 1929 brał udział w walkach z siłami Czang Kaj-szeka aż do ich zakończenia w 1932 roku. W czasie wojny chińsko-japońskiej (1937–1945) był jednym z dowódców chińskiej armii. Dowodził wojskiem m.in. podczas zwycięskiej bitwy pod Tai’erzhuang w 1938 roku.

28 kwietnia 1948 został wybrany wiceprezydentem Republiki Chińskiej. Zaliczał się do przeciwników Czang Kaj-szeka, sprzeciwiających się bezsensownemu oporowi i opowiadających się za porozumieniem z komunistami. W lipcu 1948 roku podczas spotkania z ambasadorem amerykańskim Leightonem Stuartem Li zwierzył mu się, że sytuacja rządu Kuomintangu jest beznadziejna, zaatakował także Czanga.