Stefan Jerzy Lebson (ur. 10 sierpnia 1906 w Aleksandrowie Kujawskim, zm. 13 marca 1972 w Warszawie) – mgr inżynier elektryk, specjalista w zakresie miernictwa elektrycznego i elektrycznych przyrządów pomiarowych; syn Gustawa i Reginy z d. Kawa.
Życiorys Lata międzywojenne Urodził się w mieszczańskiej rodzinie żydowskiej. W 1926 r. ukończył Państwowe Gimnazjum im. Władysława Jagiełły w Płocku. W 1928 r. rozpoczął studia na Wydz. Elektrycznym Politechniki Gdańskiej. Po uzyskaniu tytułu kandydata (półdyplomu) został przyjęty jako pierwszy cudzoziemiec na kierunek elektrotechniki teoretycznej i praktycznej zastrzeżony tylko dla najzdolniejszych studentów. Specjalizował się w teorii pomiarów elektrycznych. W 1932 r. uzyskał tytuł inżyniera dyplomowanego (równoważny dyplomowi mgr inż.) ze specjalnością: teoria pomiarów elektrycznych. Narastająca faszyzacja i nastroje antysemickie w Wolnym Mieście Gdańsku uniemożliwiły mu realizację doktoratu podjętego u prof. K. Kupfmüllera. W 1933 r. przeniósł się do Warszawy, gdzie podjął pracę w Fabryce Aparatów Elektrycznych „Elektroautomat” jako konstruktor, a następnie kierownik działu. Od 1935 r. pracował w Spółce Akcyjnej „Staniola”, która wspólnie z francuską firmą Chauvin – Arnaux S.A. otworzyła w Warszawie fabrykę mierników. Odbył kilkumiesięczną praktykę w Paryżu.