thumb|245px|Awers banknotu 1 rublowego wydanego przez łotewski rząd tymczasowy w 1919 r. thumb|245px|Awers banknotu 3 rublowego Ryskiej Rady Przedstawicieli Robotniczych z 1919 r.
Rubel łotewski (łot.: Latvijas rublis) – jednostka monetarna używana na Łotwie w latach 1919–1922 i 1992–1993. Dzieliła się na 100 kopiejek łotewskich.
Okres 1918-1922 Wkrótce po ogłoszeniu niepodległości przez Łotwę (18 listopada 1918) terytorium kraju znalazło się niemal całkowicie pod okupacją bolszewicką, a rząd łotewski schronił się na kontrolowanym przez Niemców południowo-zachodnim skrawku Kurlandii. W kraju panował chaos na rynku walutowym wywołany sytuacją wojenną, rosnącą inflacją i wieloma innymi czynnikami. W tym okresie na terytorium Łotwy oficjalną walutą była tzw. ostmarka, czyli pieniądz wprowadzony przez Niemców dla terenów okupowanych na wschodzie (Ober-Ost), obejmujących kraje bałtyckie i północno-wschodnie kresy późniejszej II RP. Oprócz marki okupacyjnej w obiegu krążyły również marki Rzeszy Niemieckiej, kilka rodzajów rubla (m.in. tzw. „kierenki”), ) oraz pieniądz zastępczy emitowany przez szereg łotewskich miast, m.in. przez Rygę, Lipawę, Mitawę, Windawę. Ponadto w północnej Łotwie w obiegu znajdowały się marki estońskie, a w Mitawie swój pieniądz emitowała także armia generała Bermondta-Awałowa. 7 kwietnia 1919 r.