Oryginał jest w języku średnio-wysoko-niemieckim, spisany nieregularnym wierszem czteroakcentowym z rymami parzystymi.
Fabuła Przegląd Wychowanie Parsifala na rycerza oraz poszukiwania Świętego Graala są – jak narrator wielokrotnie podkreśla – tematami przewodnimi akcji utworu, ale równie dużo uwagi Wolfram poświęca także przygodom Gawana. Podczas gdy ten ostatni od początku jest poważanym rycerzem i potwierdza swoją wartość w licznych wyzwaniach, pociągając do odpowiedzialności winnych występków przeciwko kodeksowi rycerskiemu, Parsifal jest skonfrontowany ze skrajnymi, osobistymi sytuacjami konfliktowymi – i czy to z niewiedzy, czy z błędnej interpretacji zdarzeń i wypowiedzi – często nie staje na wysokości zadania. Jednak to właśnie on, który latami odczuwa skutki swego złego zachowania, zdobywa ostatecznie honor władcy Graala. Epos kończy się zarysowaniem historii syna Parsifala Lohengrina.
Prolog Wolframa (Księga I, wersy od 1,1 do 4,26) Wolfram zaczyna Parsifala alegorią do sroki (wersy 1,1 – 1,14). Stosuje tu analogię do jej dwukolorowego opierzenia, co odnosi się do konfrontacji między chwiejnością a wiernym oddaniem.