Sobiesławice – dynastia władająca w czasie rozbicia dzielnicowego Pomorzem Gdańskim, najpierw uznając zwierzchność księcia krakowskiego, od 1227 jako samodzielni książęta.
Herb Członkowie rodu Sobiesławiców posługiwali się różnymi godłami, jednak zdecydowanie dominowała wśród nich lilia. Pieczęci z tym symbolem używali m.in. Świętopełk, Sambor II czy Warcisław II.
Na zmianę herbu zdecydował się Sambor II, który po skonfliktowaniu się z Świętopełkiem przyjął w 1251 roku znak gryfa, zapożyczony od rodziny żony, księżnej meklemburskiej Matyldy (gryf ten do dziś znajduje się w herbie Tczewa). Zapewne z tego powodu część osób widzi w gryfie jeden z symboli heraldycznych Sobiesławiców, jednakże próby przypisania go innym członkom rodu, np. Świętopełkowi II czy Sobiesławowi II były ostatecznie odrzucane przez badaczy. Natomiast gryfa widniejącego na grobowcu Sobiesławiców w katedrze oliwskiej należy uznać za anachronicznego, gdyż nie zdobił on oryginalnych grobowców przedstawicieli tego rodu, ale po ich zniszczeniu został błędnie umieszczony na nowym, symbolicznym grobowcu na polecenie opata Dawida Konarskiego, który zapewne błędnie przypisał Sobiesławicom herb Gryfitów, będący wtedy herbem Pomorza.