Rozruchy żyrardowskie w kwietniu i maju 1899 r. – szereg incydentów wywoływanych przez robotników żyrardowskich na tle rozdziału darowizny Karola Dittricha jra wynoszącej 686 334 rb.
Przyczyny zajść żyrardowskich W 1899 r. Karol Dittrich jr. sprzedał swoje udziały w Towarzystwie Akcyjnym Zakładów Żyrardowskich, a uzyskaną ze sprzedaży kwotę 686 334 rb postanowił przeznaczyć na cele charytatywne oraz na nagrody dla zasłużonych pracowników żyrardowskiej fabryki lnu. Większość kwoty (500 000 rb) została przeznaczona na utrzymanie w Żyrardowie ochronki, ponadto 100 000 rb przeznaczono na rzecz budowy i utrzymania w Żyrardowie przytułku dla starych i nieuleczalnie chorych robotników. Bezpośrednio dla robotników żyrardowskich Karol Dittrich jr. przeznaczył 34 234 rb w formie 341 książeczek oszczędnościowych z wkładem w wysokości 50 rb (na łączną kwotę 17 050 rb) oraz w formie nagród pieniężnych. Karol Dittrich jr. poinformował o swoim geście prasę, która podała błędnie, że kwota darowizny wynosiła 800 000 rb i była w całości przeznaczona na nagrody dla oficjalistów i robotników fabryki. Częściowo błąd ten został potwierdzony przez majstra Wajca, który poinformował część załogi o przeznaczeniu przez Dittricha bezpośrednio na nagrody pieniężne kwoty 70 000 rb, zamiast 17 050 rb.