Klasztor Franciszkanów w Opolu − franciszkański dom zakonny w Opolu, wchodzący w skład Prowincji Wniebowzięcia NMP Zakonu Braci Mniejszych w Polsce, na terenie diecezji opolskiej, w województwie opolskim.
Historia (kalendarium) ok. 1236 – pierwsza fundacja przed najazdem mongolskim. 1248 – ponowna fundacja księcia Władysława opolskiego, początki budowy klasztoru i kościoła. 1307 – pożar i zniszczenie klasztoru. 1309 – odbudowa klasztoru, powstanie Kaplicy Piastowskiej. 1313 – w Kaplicy Piastowskiej pochowano księcia Bolka I. 1348 – pogrzeb wnuczki Władysława Łokietka Elżbiety świdnickiej. 1356 – w podziemiach pochowano księcia Bolesława II. 1401 – w krypcie pochowano Władysława Opolczyka. 1497 – w kościele pochowano ściętego w Nysie księcia Mikołaja II. 1516 – książę Jan II Dobry usunął franciszkanów konwentualnych, osadzając w ich miejsce franciszkanów obserwantów. 1566 – bernardyni zostali wyrzuceni z Opola; stopniowa dewastacja konwentu. 1605 – ponowne osiedlenie się franciszkanów konwentualnych. 1615 – kolejny pożar. 1631-1648 – klasztor był grabiony przez wojska protestanckie saskie i szwedzkie w czasie wojny trzydziestoletniej. 1646 – ponowna odbudowa konwentu opolskiego. 1655-1656 – w czasie potopu szwedzkiego w klasztorze miała siedzibę kancelaria króla polskiego Jana II Kazimierza Wazy;