Bolesław Bonczar (ur. 30 września 1923 w Siekierzyńcach, zm. 31 sierpnia 2002 w Gliwicach) – polski wojskowy, generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys 29 czerwca 1944 został wcielony do 2 zapasowego pułku piechoty. Od 15 sierpnia 1944 do 15 marca 1945 słuchacz Oficerskiej Szkoły w Riazaniu. Został awansowany na stopień chorążego i przez kilka miesięcy dowodził plutonem w macierzystej uczelni. Następnie został skierowany do tworzącej się formacji Wojsk Ochrony Pogranicza. Służbę w WOP rozpoczął w 3 Oddziale Ochrony Pogranicza w Szczecinie, od 3 września 1945 na stanowisku komendanta 55 strażnicy WOP, a od 4 marca 1947 62 strażnicy WOP. Od 30 grudnia 1948 do 7 lipca 1949, słuchacz kursu doskonalenia dowódców strażnic w Centrum Wyszkolenia Ochrony Pogranicza. Od 20 maja 1949 szef sztabu, a od 30 lipca 1950 dowódca 46 batalionu Ochrony Pogranicza w Międzyzdrojach. Od 20 listopada 1950 dowódca 123 batalionu WOP w Szczecinie. Od 1 kwietnia 1951 dowódca 19 Brygady WOP w Kętrzynie, skąd został skierowany na roczny kurs szefów sztabów i dowódców pułków w Rembertowie. Od 15 września 1951 w dyspozycji dowódcy WOP. Od 1 października 1952 dowódca 15 Brygady WOP w Koszalinie. Od 1 listopada 1953, w stopniu majora, zastępca dowódcy ds.