thumb|Wieża antenowa radiolatarni i kontener NDB NKR w Leimen-Ochsenbach w Niemczech thumb|Sygnał radiolatarni WRW (Wrocław-Strachowice) na częstotliwości 525 kHz (ton 1020 Hz) thumb|150px|Symbol oznaczający radiolatarnię NDB na mapach lotniczych Radiolatarnia bezkierunkowa, NDB (ang. non-directional beacon) – naziemny nadajnik radiowy o charakterystyce bezkierunkowej, pracujący w zakresie częstotliwości 190–1750 kHz (fale od długich do średnich), zwykle z rastrem 1 kHz, wykorzystywany w systemie radionawigacji lotniczej.
Radiolatarnie umieszcza się najczęściej na osi pasa lotniska, kilka kilometrów przed jego progiem. Radiokompas ADF (ang. Automatic Direction Finder) zainstalowany na pokładzie statku powietrznego, po dostrojeniu do częstotliwości wybranej radiolatarni, wskazuje na nią kąt kursowy. Kierunkowa antena ramowa radiokompasu ustawiana jest na najsłabszy sygnał, co wynika z ostrzejszego minimum niż maksimum charakterystyki kierunkowej anteny, w stosunku do anteny dookolnej.