Wprawdzie i karmaci, i Fatymidzi wyznawali ismailicką odmianę szyizmu, zatem byli bliscy sobie ideologicznie, ale ci pierwsi narazili się całemu światu islamu zbezczeszczeniem sanktuarium mekkańskiego w 930 przez Abu Tahira al-Dżannabiego, również Fatymidom. Walki między Fatymidami i karmatami na pograniczu palestyńsko-syryjskim potrwały do 974. W celu zabezpieczenia granic na południu Egiptu, Fatymidzi wysłali delegację do panujących tam wówczas chrześcijańskich władców Nubii.
Zmierzch kariery Dżawhara z Sycylii W późniejszych latach Dżawhar popadł w niełaskę u kalifa Al-Mu'izza. Za jego następcy i syna, Al-Aziza (975-996), któremu pomógł dojść do władzy, wrócił do łask. Do 979 pełnił funkcję regenta, ale po kolejnej nieudanej kampanii przeciw Syrii, pokonany pod Damaszkiem, popadł w niełaskę. Zmarł 1 lutego 992.
Przypisy
Bibliografia Danecki J.: Arabowie, Warszawa 2001. Górewicz I. D: O Słowianach I. Piastowie, legendy i niewolnicy, Szczecin 2023. Hitti Ph. K.: Dzieje Arabów, Warszawa 1969. Mez A.: Renesans islamu, Warszawa 1980.
Linki zewnętrzne Complete biography of Gawhar as-Siqilli.
Kategoria:Dowódcy i urzędnicy Fatymidów Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Zmarli w 992