Etiudy op. 25 – drugi cykl etiud na fortepian skomponowany przez Fryderyka Chopina. Powstał w latach 1835–1837. Dedykowany został Marie d’Agoult, przyjaciółce Ferenca Liszta (). Wydany został cztery lata po ukazaniu się Etiud op. 10.
Historia 30 czerwca 1835 roku Chopin przeniósł prawo do wydania do m.in. Etiud op. 25 na rzecz firmy Breitkopf & Härtel. Robert Schumann odnotował w swoim dzienniku pod datą 12 września 1836 r. odegranie przez Chopina podczas jego pobytu w Lipsku (11-13 września) trzech „nowych etiud” (c-moll, As-dur i f-moll) u . 9 kwietnia 1837 r. Ferenc Liszt zagrał etiudy As-dur i f-moll z op. 25 podczas koncertu w . Chopin, z powodu swojej choroby, nie był obecny na tym koncercie, podczas którego wykonać miał z Lisztem jego Grand Valse di Bravura op. 6 na cztery ręce. Opus 25 ukazało się drukiem w październiku 1837 r. na rynku francuskim, niemieckim i angielskim. Schumann w recenzji, która ukazała się w czasopiśmie pisał, że są one „oznakami śmiałej i skupionej w sobie siły twórczej, prawdziwymi tworami poetyckimi;