Po pewnym czasie (brak potwierdzenia w tekstach źródłowych, kiedy dokładnie) pierwszy grób zastąpiono obecnym, bardziej okazałym. Dzieło to można datować od 1370 (pogrzeb Kazimierza Wielkiego) do 1382 (śmierć Ludwika Węgierskiego). Oryginalna tumba zachowała się we wnętrzu nowego nagrobka, a odkryto ją w czasie konserwacji w 1869 roku.
Mimo przemian następujących w arkadzie, w której znajduje się grobowiec, jego zasadnicza forma nie uległa poważnym przekształceniom. Wyróżnić można następujące elementy, które są wtórne wobec dzieła średniowiecznego: żelazna krata otaczająca nagrobek, powstała w XVII wieku, również XVII-wieczna złocona rzeźba ptaka zwisająca ze sklepienia baldachimuŚnieżyńska-Stolot 1978, s. 10. Obydwa elementy zostały usunięte w bliżej nieokreślonym czasie, nie wspomina o tym jednak Śnieżewska-Stolot. Krata nie pojawia się w rysunku Jana Zachariasza Freya z 1806 roku, jednakże można ją dostrzec na zdjęciach z książki Włodzimierza Demetrykiewicz z 1892 r., por. Demetrykiewicz 1892, s. 6. Współcześnie nie stanowi części nagrobka, podobnie jak zwisający z baldachimu ptak, którego ikonografia jest jeszcze uboższa.