Niespodziewana porażka z Holmesem okazała się punktem zwrotnym w karierze Mercera. Rok później, w 1993 roku doznał kolejnej bolesnej klęski. Przegrał przez jednogłośną decyzję ze stosunkowo mało znanym Jessim Fergusonem (18-9-0) w walce, której stawką było prawo zmierzenia się z Riddickiem Bowe o mistrzostwo WBA. Ferguson oskarżył ponadto Mercera, że ten w trakcie pojedynku kilkukrotnie proponował mu 100 000 dolarów łapówki w zamian za poddanie się. Choć przeanalizowane przez nowojorski sąd telewizyjne nagrania walki potwierdziły, że w jej trakcie bokserzy wielokrotnie się ze sobą komunikowali, nie znaleziono dostatecznych dowodów korupcji. Ostatecznie w 1994 roku Mercer został uniewinniony.
W następnych latach doznał dwóch kolejnych porażek, obu z wyżej notowanymi rywalami: w 1995 roku przez jednogłośną decyzję z Evanderem Holyfieldem (30-2-0), a w 1996 przez kontrowersyjną decyzję większości z Lennoxem Lewisem (28-1-0). Niepowodzenia te częściowo powetował sobie zwycięstwem na punkty nad byłym dwukrotnym mistrzem świata Timem Witherspoonem (45-4-0). Jednak wkrótce po tej walce, w 1997 roku zdiagnozowano u niego wirusowe zapalenie wątroby typu B, co na ponad rok wyłączyło go z uprawiania sportu.