W 1952 po kilkuletnich staraniach udało mu się uzyskać zwolnienie z funkcji lekarza powiatowego (przez dłuższy czas odmawiano mu ze względu na braki kadrowe lekarzy w Szczytnie). Na emeryturę przeszedł 31 grudnia 1958, ale jeszcze do 82. roku życia udzielał się jako lekarz, wycofując się z zawodu dopiero z powodu utraty wzroku i słuchu.
Był odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, odznaką „Przodujący Kolejarz”, odznaką honorową „Zasłużony dla Warmii i Mazur”. W 1984, jako nestor lekarzy województwa olsztyńskiego, otrzymał odznakę tytułu honorowego „Zasłużony Lekarz PRL”. Zmarł 23 marca 1985 w Szczytnie, pochowany został na miejscowym cmentarzu komunalnym.
Ze służbą zdrowia z jego rodziny związani byli syn Romuald, lekarz stomatolog w Dąbrowie Górniczej, oraz siostrzeniec Tadeusz Adamski, farmaceuta kolejowy w Olsztynie.
Bibliografia Andrzej Skrobacki, Album lekarzy-pionierów Okręgu Mazurskiego 1945–1946. Materiały biograficzne, Wydawnictwo „Pojezierze”, Olsztyn 1980, s. 61–63 (z fotografią) Zenobiusz Bednarski, Lekarze Warmii i Mazur 1945–1995. Słownik biograficzny, Polskie Towarzystwo Lekarskie, Oddział w Olsztynie, Okręgowa Warmińsko-Mazurska Izba Lekarska, Olsztyn 1997 (tom V, vol. 1 „Rocznika Medycznego”), s.