Vladimír Macura (ur. 7 listopada 1945 w Ostrawie, zm. 17 kwietnia 1999 w Pradze) – czeski prozaik, literaturoznawca, krytyk i tłumacz.
Praca naukowa Od 1993 do śmierci dyrektor Instytutu Literatury Czeskiej Czeskiej Akademii Nauk.
W książce Znamení zrodu (1983, Znak narodzin) metodami semiotycznymi badał kulturę czeskiego odrodzenia narodowego. Książka Šťastný věk (1992, Szczęśliwy wiek) jest analizą języka symbolicznego kultury realnego socjalizmu, a Masarykovy boty (1993, Buty Masaryka) to zbiór semiotycznych felietonów. O czeskim odrodzeniu narodowym, a ściślej rzecz biorąc o jego mitach, traktuje również ostatnia wydana za życia autora książka, Český sen (1998, Czeski sen). Za nią oraz za jedną ze swoich powieści Macura otrzymał Czeską Nagrodę Państwową. Pod redakcją Macury ukazały się Slovník světových literárních děl (1988, Słownik światowych dzieł literackich) i Průvodce po světové literárni teorii (1988, Przewodnik po światowej teorii literatury).