Jurgis Baltrušaitis (Bałtruszajtis, ur. w Paantvardys niedaleko Jurborka, zm. 3 stycznia 1944 w Paryżu) – poeta litewski, piszący po litewsku i rosyjsku, przedstawiciel symbolizmu, ambasador Litwy w ZSRR.
Życiorys Wywodził się z rodziny chłopskiej. Ukończył w 1898 wydział przyrodniczy Uniwersytetu Moskiewskiego. Wiele podróżował. Aktywnie uczestniczył w życiu literackim Moskwy i Petersburga. Wraz z Konstatntinem Balmontem i Walerijem Briusowem założył wydawnictwo „Skorpion”. Wydawał almanach Siewiernyje cwiety oraz miesięcznik „Wiesy”. W latach 1921–1939 był dyplomatą litewskim w Moskwie. W 1939 wyjechał na stałe do Paryża.
Twórczość poetycka Debiutował w roku 1899. Pierwszą książkę, Ziemnyje stupieni. Elegii, piesni, poemy (Ziemskie stopnie. Elegie, pieśni, poematy), wydał w 1911. Kolejna, Gornaja tropa (Górska ścieżka) ukazała się rok później. Trzeci tom rosyjski, Lilija i sierp (Lilia i sierp) wyszedł pośmiertnie w 1949 w Paryżu. Tom wierszy litewskich Ašarų vainikas (Wianek z łez) poeta ogłosił w 1942.