Donato Raffaele Sbarretti Tazza (ur. 12 listopada 1856 w Montefranco, zm. 1 kwietnia 1939 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.
Życiorys Jego stryjem był kardynał Enea Sbarretti. Pochodził z rodziny właścicieli ziemskich. Ukończył seminarium w Spoleto, a także Seminarium „S. Apolinare” w Rzymie (doktoraty z teologii i utroque iure). Święcenia kapłańskie otrzymał 12 kwietnia 1879 w Rzymie z rąk kardynała Raffaele Monaco La Valletta. Pracował duszpastersko w Spoleto, był też minutantem w Kongregacji Rozkrzewiania Wiary (sekcja dotycząca spraw Amerykańskich). Od 1885 był profesorem na Ateneum „De Propaganda Fide”, a także członkiem Sekretariatu Stanu. W latach 1893–1900 audytor delegacji apostolskiej do USA. Prywatny szambelan supernumerariusz od 1895.
9 stycznia 1900 otrzymał nominację na biskupa San Cristóbal de La Habana na Kubie. Konsekrował go w Waszyngtonie Apostolski Delegat do USA Sebastiano Martinelli. We wrześniu następnego roku został delegatem na Filipiny i arcybiskupem tytularnym Gortina. Miał za zadanie rozwiązać problem schizmatyckiego Iglesia Filipina Independiente założonego przez księdza Gregorio Aglipay.