późniejszy słynny kaznodzieja jezuicki, Karol Antoniewicz.

Po zakończeniu II wojny światowej pałacem zainteresowali się Rosjanie, którzy wywieźli stąd wszystkie dzieła sztuki zgromadzone tutaj podczas działań wojennych. W latach 1949–1990 w pałacu znajdowała się siedziba PGR-u. W latach 1984–1990 przeprowadzono remont obiektu, jednak nie zabezpieczono dachu i pałac szybko popadł w ruinę.

Obecnie jego właścicielem jest Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa, a budynki stoją puste i niszczeją.

Architektura Budynek o powierzchni 810 m² w stylu klasycystycznym, dwukondygnacyjny, założony na planie prostokąta z ryzalitem w środkowej części, wieżą od strony południowej. Wyraźnie wyodrębnione są dwa skrzydła (północne i południowe). We frontonie na ścianie frontowej herb rodziny von Magnis.

Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: oficyna pałacowa, spichlerz, oranżeria, mur brama z herbami na słupach bramnych von: Schenckendorff (L) i Mitrovsky (P).

Galeria