Kościół i kaplicę w Wawrze wyposażyła w artystycznie wykonane tabernakula, kilka kościołów warszawskich zawdzięcza jej bieliznę kielichową.
W 1958 przebywała na Kapitule Generalnej w Rzymie i na mocy decyzji tego zgromadzenia pozostała na kilka lat we Włoszech, gdzie gromadziła materiały do "Roczników Zgromadzenia". Była już w tym czasie schorowana (cierpiała na dolegliwości serca i nóg) i po powrocie do klasztoru w Wawrze w 1965 nie podjęła poprzedniej działalności.
Jako botanik zajmowała się morfologią. Określiła popełniany wcześniej błąd przy izolowaniu liścieni, polegający na izolowaniu liścieni łącznie z grupą komórek merystematycznych, będących zaczątkiem pączka pachwinowego. Wykazała możliwość uzyskania siewki także z nasion pociętych na części, o ile w danej części zachowany zostanie liścień zdolny do rozwoju merystemu pąka pachwinowego. Pracę doktorską opublikowała pod tytułem O tworzeniu się pędów i korzeni na izolowanych liścieniach dyni, ogórka i łubinu ("Sprawozdania z Czynności i Posiedzeń Polskiej Akademii Umiejętności", 1929). Po 1929 prac botanicznych nie ogłaszała.