Niemniej jednak na przewidywanym akwenie działań – Morzu Czarnym, okręt nie miał liczących się przeciwników, a podczas II wojny światowej okazał się użyteczny w ostrzeliwaniu celów lądowych. thumb|„Czerwona Ukraina” w latach 1927–1930 (widoczny wodnosamolot MU-1) W burtach na dziobie znajdowały się kazamaty 4 dział 130 mm – po dwa na burtę. Na pokładzie dziobowym znajdowało się pojedyncze działo 130 mm, za nim mało rozbudowana nadbudówka połączona z masztem i przednim kominem, a dalej dwa stanowiska dział 130 mm na burtach. Na rufie była niska nadbudówka, na której znajdowały się dwa stanowiska dział obok siebie, a w jej ścianach były kazamaty dwóch dalszych dział 130 mm. Pozostałe 4 działa 130 mm umieszczone były na sponsonach pokładu na śródokręciu, po dwa na burtę.
Uzbrojenie przeciwlotnicze po wejściu do służby stanowiło 8 pojedynczych dział 75 mm L/50 wzór 1928 (zmodernizowane działa Canet), na podstawach Mellera. Umieszczone były na pokładzie: jedno na samym dziobie (przed działem artylerii głównej), dwa przed drugim kominem (na końcu pokładu dziobowego, nad kazamatami), dwa na nadbudówce rufowej (przed działami artylerii głównej) i trzy w układzie trójkąta na pokładzie rufowym.