Philip Yorke, 1. hrabia Hardwicke (ur. 1 grudnia 1690 w Dover, zm. 6 marca 1764 w Londynie) – brytyjski arystokrata, prawnik i polityk, bliski współpracownik dwukrotnego premiera Wielkiej Brytanii księcia Newcastle, lord kanclerz w latach 1737–1756.
Życiorys Był synem prawnika Philipa Yorke’a i Elizabeth Gibbon, córki Richarda Gibbona. W wieku 14 lat, po ukończeniu nauki w prywatnej szkole w Bethnal Green, rozpoczął pracę w biurze prawniczym w Londynie. Dzięki protekcji swojego przełożonego został w listopadzie 1708 r. przyjęty do Middle Temple. W 1715 r. rozpoczął praktykę adwokacką. W 1718 r. zaprzestał prowadzenia spraw przed Sądem Ławy Królewskiej i przeniósł się do Sądu Kanclerskiego. Dzięki protekcji lorda kanclerza lorda Macclesfielda został w 1719 r. wybrany do Izby Gmin z okręgu Lewes.
Już w 1720 r. został radcą generalnym Anglii i Walii. W 1722 r. zmienił okręg wyborczy na Seaford. Rok później został prokuratorem generalnym. Po upadku Macclesfielda oskarżonego w 1725 r. o korupcję i przywłaszczenie pieniędzy publicznych Yorke znalazł sobie nowego protektora w postaci księcia Newcastle. W 1733 r. został Najwyższym Sędzią Sądu Ławy Królewskiej i otrzymał tytuł barona Hardwicke. W 1737 r. objął stanowisko lorda kanclerza.