W 1946 jako repatriant wrócił do Polski i osiadł w Łodzi. W 1949 przeprowadził się do Warszawy. W latach 1950–1956 trzykrotnie został wybrany do prezydium Zarządu Głównego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce. Przez wiele lat był redaktorem wydawnictwa Idisz Buch oraz współredaktorem pisma „Jidisze Szriftn”. W 1959Wiele źródeł podaje błędny rok emigracji Olickiego z Polski, np. Encyklopedia WIEM (1954) czy jidyszland.pl (1956). wyemigrował do Izraela, gdzie zmarł w 1975.
Twórczość Lejb Olicki tworzył głównie naturalistyczną prozę obyczajową i popularne baśnie żydowskie przetworzone literacko, w tym m.in.: 1956: Zogt di welt a moszl 1955: Dodje Kowal 1949: Meszolim-buch 1927: In szajn fun flamen
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (11 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne